Google+ Followers

vrijdag 1 juli 2011

Dan komt de tijd ineens wel erg dichtbij

Dan komt de tijd ineens wel erg dichtbij en moet je als ouder zijnde geen stap, maar een sprong maken.
Er word heel wat van een ouder gevraagd, en zeker als je ouder bent van bijzondere  kindjes.
Bij de ouder draait het veelal om "Loslaten" en laat dat nou net het pijnlijkste stukje zijn als moeder zijnde.

Julian gaat na de zomervakantie naar een cluster 4 school in Rotterdam.
En dat vind ik als moeder zijnde ontzettend moeilijk. Ik kan mij er wel bij neerleggen dat mijn knul naar groep 3 gaat, maar waarom zo ver weg? Rotterdam is nog niet eens zo heel ver weg van Gouda vandaan, maar wel als mijn kind daar op school moet en ze hier in Gouda geen cluster 4 school hebben.
Hij word tegen die tijd elke dag door de taxi naar school gebracht en thuis gebracht.
Ook dit is een vorm van een stukje "Loslaten" en heb daar heel veel moeite mee momenteel.

Laatst namen Julian en ik de trein naar Rotterdam, om daar naar zijn nieuwe school te kijken, en kennis te maken met zijn nieuwe juffen. Daar aangekomen, voelde Julian zich als een vis in het water.
Hij was zo intens aan het genieten van zijn nieuwe school, maar mama had pijn, zielenpijn.
Kijkend in zijn diep groen/ blauwe ogen besefte ik pas dat mijn knul groot aan het worden was.
Tegelijk maalden allerlei vragen door mijn hoofd "Hebben ze een taxi begeleider in de taxi? " "Gaat hij het niet eng vinden?" "Gaat hij zich niet eenzaam voelen" maar ik heb er meer moeite mee dan Julian. Die speelt lekker verder en hangt verder het filosoofje uit.
Toen we samen naar zijn toekomstige klaslokaal liepen moest ik echt mijn tranen verdringen. Julian mocht plaats nemen aan het tafeltje wat zijn tafeltje zou worden na de zomervakantie. Hij was bere trots, en mama natuurlijk ook, maar bleef het maar niets vinden dat mijn knul naar Rotterdam moet.
Hierin moet ik geen stap nemen, maar dus een sprong.
Zo gemakkelijk is loslaten niet.


Ik heb hierin een grote sprong te maken, maar gelukkig kan ik me daar in alle rust op voorbereiden.

Julian heeft al afscheid genomen van de kleuterklas op het Medisch kleuter dagverblijf, en 29 Juli zal hij echt afscheid gaan nemen van het Medisch kleuter dagverblijf. Hij blijft nu tot 29 Juli naar het MKD gaan. Daarna is hij nog 2 weekjes thuis. 2 weken bij komen, en dan komt de grote stap; Julian gaat naar een nieuwe school en naar groep 3!

Veel liefs, Nic

1 opmerking:

  1. Lieve Nicole,

    Nu zie je het als een sprong met een metershoge drempel. Loslaten is niet gemakkelijk, alleen de 'sterksten' kunnen dat. Ik kan je alleen maar zeggen dat ik een half jaar geleden op hetzelfde punt heb gestaan met mijn iets ouder zoon en de trots die ik voelde in de eerste week dat hij gewoon met de taxi ging en het een zelfs een 'normale' zaak vond. No problem, Mam!
    We zijn samen gegroeid en ik gun jou en Julian hetzelfde.

    Liefs en een knuffel,
    Will

    BeantwoordenVerwijderen